Mijn leven met endometriose
Wat is endometriose en adenomyose? Het is nu 2026 en ik ben begin dit jaar geopereerd, wat zeker veel heeft geholpen. Mijn baarmoeder is verwijderd en een deel endometriose. Ik had namelijk adenomyose in mijn baarmoeder met wat kleine vleesbomen en buiten mijn baarmoeder zagen ze ook nog endometriose en verklevingen. Ik zal je eerst uitleggen wat endometriose is. Bij endometriose groeit weefsel dat lijkt op baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder rond organen in dat gebied. Onder invloed van hormonen kan dit weefsel ontstekingen veroorzaken. Hierdoor ontstaat pijn, irritatie en er kunnen verklevingen ontstaan door littekenweefsel dat aan andere organen vast gaat zitten. Adenomyose zit in de baarmoeder en groeit in de spierwand. De baarmoederwand kan verdikken, gaan ontsteken en pijn veroorzaken. Ik had dus beide. De klachten kunnen bij iedereen weer anders zijn. Dit is mijn verhaal.
Taboe. Dit onderwerp is vaak nog taboe, maar het begint meer open te worden en dat is heel goed. Daarom wil ik deze blog graag schrijven. Er zijn zoveel vrouwen met klachten rondom de menstruatie en het is juist goed om daar ervaringen in te delen. Ik deel mijn situatie dan ook met alle liefde voor jou. Ik hoop dat je er iets mee kunt :)
Klachten. Rond mijn 30e (nu 44 jaar) kreeg ik een slaapstoornis dat zeker 4 jaar heeft geduurd. Een burnout was een gevolg daarvan. Ik kon weinig meer en mijn lichaam veranderde. Ik kreeg veel meer pijn tijdens mijn menstruaties en zware vermoeidheidsklachten. Ik herstelde wel redelijk van de slaapstoornis en burnout, maar de vermoeidheid bleef aanwezig. Het begon me op te vallen dat dit tijdens de menstruatie het ergste was. Ik moest zeker een week vrij houden van werk en andere dingen daaromheen, omdat ik me uitgeput voelde. Ik was altijd een week zwaar ongesteld, had veel pijn. Had een innige relatie met de wc ;) Heel langzaam kreeg ik de dagen daarna weer iets meer energie en vervolgens werd ik weer ongesteld. Een cyclus van 25 dagen dat later al korter werd, waardoor ik bijna geen herstel tijd meer had. Ik kreeg vaak bloedarmoede door de menstruatie en een lage bloeddruk. De vermoeidheid was niet te doen. Dat woog nog het zwaarste voor mij. Ik leefde onder een steen met misschien 2 goede dagen per jaar. Dat meen ik echt. En dat is eigenlijk ontzettend verdrietig. Ik kwam al minder nog ergens. Niet meer uiteten, bijna geen verjaardagen, niet meer uitgaan. Reed bijna geen auto meer. Ik was al blij als ik wat kon werken. Moest ook stoppen met mijn kapsalon, want ik was vaak te moe. Inkomen is sterk gedaald. Mijn hart ging uit naar Zielsverlicht en ben andere dingen gaan doen die mij meer vervulling gaven. Mijn man moest veel dragen doordat ik weinig meer kon. Dat geeft een schuldgevoel en hij ging vaak alleen op pad. Dat vond ik moeilijk.
Wat deed ik zelf? Uiteraard ben ik naar de huisarts gegaan en daarnaast kun je op meerdere vlakken werken aan jezelf. Een klacht zegt vaak meer en ik kijk daar dan ook graag naar. Probeer te voelen wat mijn lichaam wilde vertellen. Ik heb veel lichaamswerk gedaan op mijn baarmoedergebied. Daar zijn wel dingen uitgekomen. Bepaalde emoties die vastzaten, vooral doordat ik miskramen heb gehad en nooit echt moeder ben geworden en stukken uit vorige levens en uit de familielijn. Met de biotensor ben ik dingen gaan testen en vragen om herstel en balans te krijgen. Ik gebruik mijn edelstenen en kruiden bij deze klachten. Ik was ook nog naar een homeopaat geweest en dat hielp om iets meer energie te krijgen. Verder zo lief mogelijk voor mezelf zijn. Het proberen te accepteren. Je bent veel meer dan alleen een ziekte of aandoening. Ik probeerde altijd dingen te zoeken die wel konden en waar ik blij van werd zoals een wandeling met mijn honden, iets lekkers bakken/koken, iets creatiefs doen, in de tuin werken. Mijn agenda aanpassen aan mijn cyclus. Tijd nemen voor rust, een warm bad, sauna, massages en energetisch werk. Daarnaast nam ik pijnstillers tijdens de menstruatie tegen de pijn in mijn buik, rug en soms benen. Je wordt wel gedwongen om naar je lichaam te luisteren. Grenzen aan te geven. Veel dingen kunnen zwaar zijn en daar mag je ook wel verdrietig om zijn. Laat emoties toe om daarna weer in je kracht komen. Er zijn altijd mensen om je heen die het niet begrijpen. Je kunt het goed uitleggen of het naast je neer leggen. En natuurlijk zijn er ook lieve mensen met begrip. Focus op het positieve.
Wat helpt? Tot mijn 38e zijn we bezig geweest met onze kinderwens. Daarna lieten we dat los en kon ik dingen gaan proberen wat zou kunnen helpen. Ik ging weer naar de gynaecoloog en toen zag ze dat ik adenomyose had. Dat verklaarde een hoop. Ook de 5 miskramen die ik heb gehad komen waarschijnlijk dus daardoor. Nooit eerder was het gezien en ik ben door de kinderwens en miskramen al regelmatig nagekeken daaronder. Alles was altijd goed. Ze weten ondertussen veel meer over deze klachten. Er is zelfs een kliniek in Den Haag speciaal hiervoor. Helaas net te laat voor mij in het geval van kinderen kunnen krijgen. Ik kreeg het advies om aan de pil te gaan of een spiraaltje te nemen. Ik probeerde verschillende pillen, maar niets werkte. Ik bleef menstrueren tijdens het gebruik. En dat was een ramp. Ik voelde me zwak en down. Ik wilde mijn baarmoeder laten verwijderen, maar daar was ik te jong voor. Ik ben doorgesukkeld met de klachten tot ik eind 2024 zo slecht ging en het niet meer trok om nog zo te moeten leven. Dit was geen leven. Het had voor mij nog weinig zin. Wat heb je nou aan moe zijn? Je kunt niks. Niet dat ik een doodswens had, maar leuk was het zeker niet. Na bijna 13 jaar ben ik weer naar de gynaecoloog gegaan en ik werd eindelijk serieus genomen met mijn klachten. Ik probeerde eerst nog medicatie waardoor alles plat gelegen werd, maar dat hielp niet. Bijna een jaar verder stond dan eindelijk de operatie gepland. Omdat mijn klachten hormonaal waren kon deze baarmoederverwijderingsoperatie een deel van mijn klachten verminderen. Alle beetjes zijn meegenomen dus ik ging ervoor. Het voelde goed.
Operatie in januari '26. Ik had eerst afscheid genomen van mijn baarmoeder. Een soort ritueeltje gedaan en een baarmoedermassage laten doen om uit liefde los te laten. Half januari was het dan zover en ik vond het spannend! Ik werd goed geholpen. De operatie duurde 2 uur en al snel daarna kreeg ik verslag. Ze hadden mijn baarmoeder en vleesbomen verwijderd en zagen ook nog endometriose in mijn buik. Dat was een verrassing want ik wist alleen van de adenomyose. Er zaten al wat verklevingen. Ze konden wel wat wegbranden, maar helaas niet alles. Het zit nog bij mijn blaas en bij mijn darmen. Ik heb dan ook al lang prikkelbare darmen en onderin mijn buik een trekkende pijn. Dat kan dus komen door de endometriose.
Herstel. Het herstel verliep voorspoedig. Er kwam veel visite en hulp. Kreeg cadeautjes alsof ik jarig was, heel lief. Ik voelde me gedragen. In het begin mocht ik weinig bewegen en deed het wel wat pijn, maar met pijnstillers goed te doen. Mijn menstruaties waren heftiger dan het herstel van de operatie. Elke week ging het wat beter. De sneetjes in mijn buik heelden goed. Het was via een kijkoperatie gedaan. Zo knap tegenwoordig! Ik lag in de huiskamer en deed elke dag healingwerk bij mezelf. Voelde me blij en was echt in verbinding. Na 8 weken kon ik mijn werk weer oppakken rustig aan. Hormonaal moest ik weer in balans komen. Had vaak opvliegers en een lage bloeddruk. Ik werd niet meer ongesteld en dat was en is nog steeds een verademing. Nu zijn we een half jaar verder en het gaat echt al een stuk beter. Als ik het zeg of nu dan op schrijf emotioneert het me wel. Dat ik dit nog zou kunnen zeggen dat het goed gaat! Na al die jaren. 14 jaar is lang he. Ik heb nog wel een cyclus uiteraard, maar geen bloedingen meer en geen bloedarmoede. Wel voel ik de endometriose dan en kan ik vermoeid zijn, al is het minder zwaar vermoeid dan voorheen. Ik houd nu nog wel die week vrij, maar krabbel er snel weer uit en voel me daarbuiten ook een stuk beter. Ik pak weer dingen op zoals naar de winkels gaan, verjaardagen, op visite gaan en feestjes. Ik kan meer werken, rijd vaker met de auto. Rustig aan begin ik meer in het normale leven te staan. Dat geeft me zo'n dankbaar gevoel. Wat zo normaal is voor velen, is voor mij zo anders geweest. Ik bloei ervan op! Eigenlijk had dit veel eerder gemoeten! Blij dat ik voor de operatie heb gekozen.
Heb jij ook klachten rondom je menstruatie? Ik kan geen endometriose of adenomyose bij je weg toveren, maar ik kan wel echt naar je luisteren, je energetisch behandelen en holistische massages geven die pijn verlichten. Ook zijn deep sound journeys fijn op dit thema. Ik maak tevens kruidenthee wat kan verzachten en rust geeft. Ik help je graag aan verzachting en verlichting van jouw klachten.
Reactie plaatsen
Reacties